Terra Sigillata
Ik ben de vorm die jij hier laat ontstaan.
Jij bent het die mij kleur geeft en laat glanzen,
in al mijn pracht laat ik mij graag omkransen.
Wie ben jij, schepper? Waar kom ik vandaan?
Ben ik een koningin, een kind, in steen gevangen
en verkozen voor een eeuwigdurend heden?
Of ben ik hier verwekt uit jouw verleden,
dit aardse werk een uitgesteld verlangen?
Hoe strijdbaar moet ik zijn om uit dit keurslijf
los te breken? Plichten te verzaken,
nu uit de knelling van mijn banden stap?
Hoe zacht voelen jouw handen op de draaischijf,
jij die mij opnieuw als vrouw kan maken.
Hoe breekbaar mag ik zijn voordat ik knap?
Arjan Keene
Bij het werk van Eveline Kieskamp
Corpora Tincta
Je vraagt mij hoe het voelt om hier te hangen?
Nou ja, ik vind mijzelf soms onvolmaakt,
alsof er delen van mijzelf hier naakt
geslacht zijn. De haken en metalen stangen.
Maar zie mijn kleuren, volg mijn onderdelen
en voel mijn huid, al onze huiden, onze glans,
zonder aan te raken, meer als een dans.
Mijn naam is Legioen, wij zijn met velen.
Ik weet niet of dit wel een antwoord is,
zoek je een oplossing, of juist meer vragen?
Ik kan niet ons gedeeld geheugen dragen.
Ik heb mijzelf lief, ondanks het gemis,
dat is waarom ik ben, waarvoor ik vecht.
Dit is ons lichaam. Wij zijn eraan gehecht.
Arjan Keene
Bij het werk van Hanneke ter Horst