Over de dichteres Emily Dickinson

Marli Turion, 'Emily Dickinson' 2008

Emily Dickinson was een Amerikaanse dichteres die leefde van 10 december 1830 – 15 mei 1886. Haar werk luidde - samen met dat van Walt Whitman - een nieuw tijdperk in de Amerikaanse poëzie in: het modernisme. Dickinsons dichtwerk valt op door zijn experimentele karakter: behalve vrij vers ook ongebruikelijke typografie, een lyrische weergave van het eigen bewustzijn en een veelvuldig gebruik van het fantastische en de eigen belevingswereld. In Nederland geldt Simon Vestdijk als de ‘ontdekker’ van Emily Dickinson. Zijn essaydebuut in Forum, begin 1933, betreft een verdediging en behandeling van Dickinsons poëzie. 

Dickinson werd geboren in een welgestelde familie te Amherst, Massachusetts, USA. Ze is nooit getrouwd en ze heeft het grootste deel van haar leven doorgebracht binnen de muren van het familiehuis. Jarenlang is aangenomen dat deze keuze voortkwam uit xenofobie, maar uit recent onderzoek van haar correspondentie blijkt, dat dit kluizenaarschap uit vrije wil was gekozen, zodat ze dichter bij haar eigen kern kon komen. Dit spreekt uit haar gedichten. Het zijn kleine, in onderwerpskeuze haast haiku-achtige observaties van het dagelijkse leven en korte observaties van haar eigen bewustzijn, geschreven in een ‘stream of consciousness’-achtige wijze.


Hoewel Emily Dickinson zichzelf afsloot van de wereld, bleef ze toch op de hoogte van de literaire ontwikkelingen door het lezen van John Ruskin, John Keats en Thomas Browne. Door veel mensen is opgemerkt dat haar wijze van schrijven opvallend veel overeenkomsten vertoont met het werk van de Amerikaanse dichter Walt Whitman (1819-1892). Kenmerkend voor hem was het gebruik van Amerikaans Engels en vrij vers.


Ondanks de uitzonderlijke originaliteit van Dickinsons werk werden er tijdens haar leven slechts zeven van de bijna achttienhonderd gedichten gepubliceerd. Algemene erkenning kreeg haar werk pas in de twintigste eeuw. Vaak werden haar gedichten bewerkt tot een vorm die volgens de uitgever meer geschikt was voor de lezers, vaak ook met een onderverdeling in categorieën als Liefde, Vriendschap en Natuur. In 1855 brak Thomas Johnson met deze gewoonte. De vorm die hij koos, kwam dicht bij de originele teksten.

[Terug naar Concerten en lLezingen]